Rzymskokatolicka Parafia P.W. Przenajświętszej Trójcy

W Bieńkówce

Dorobek muzyczny Grupy Apostolskiej

Get Adobe Flash player

HISTORIA PARAFII

Wieś Bieńkówka należała początkowo do parafii Harbutowice, a gdy parafia ta została z biegiem czasu przeniesiona do Sułkowic, znalazła się Bieńkówka w parafii sułkowickiej. Przynależność ta była jednak tylko formalna , gdyż ludzie uczęszczali nadal do kościoła w Harbutowicach , a ponad to łożyli na utrzymanie księdza i kościoła także w Harbutowicach.

W 1793 roku mieszkańcy Bieńkówki podjęli budowę własnego kościoła. Kościół ten jednonawowy budowany z kamienia nieciosanego w stylu barokowym , z okazałą wieżą przy wejściu , orientowany w kierunku wschodnim , kryty pierwotnie gontem , w swoim kształcie pozostał nie zmieniony aż do dnia dzisiejszego. W 1796 roku zakupiono znaczne wyposażenie kościoła: dzwony z klasztoru karmelitów w Wiśniczu i ołtarze boczne od Sióstr Norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie.

W 1797 roku do Bieńkówki przybył i zamieszkał na stałe pierwszy kapelan kościoła ksiądz Jakub Chrzanowski . On też zapoczątkował z dniem 7 lipca 1797r. prowadzenie ksiąg metrykalnych ( chrztów , ślubów i zmarłych ) parafii. Tę datę - 7 lipca 1797 r. -należy uznać zatem jako datę powstania parafii Bieńkówka . Tworzenie nowych parafii było wówczas zależne od władz państwowych Cesarstwa Austriackiego . Dekret państwowy ukazał się dopiero z pewnym opóźnieniem w 1808 roku , czyli w roku konsekracji kościoła i przyznania księdzu kapelanowi tytułu proboszcza. Do parafii Bieńkówka na mocy aktów państwowych zostały przyłączone jeszcze trzy inne wsie : Żarnówka ,Bogdanówka i Jachówka. Mieszkańcy Żarnówki , jak podaje kronika parafii, ze względu na oddalenie wsi , faktycznie nigdy nie uczęszczali do kościoła w Bieńkówce. Bogdanówka za staraniem proboszcza z Bieńkówki w niedługim czasie , również z powodu oddalenia, wróciła do parafii w Łętowni. Jachówka natomiast , odłączona od parafii w Makowie Podhalańskim , przez 130 lat ( 1808 - 1938 ) należała do parafii w Bieńkówce. Kościół parafialny w Bieńkówce pod wezwaniem Przenajświętszej Trójcy -6 lipca 1808 r. konsekrował biskup krakowski Andrzej Rawa Gawroński. W 1809 roku przybył do parafii ksiądz Romuald Skoczniowski , który jako pierwszy nosił oficjalnie miano proboszcza. W 1828 r. parafia liczyła 2600 osób , w tym 1673 mieszkańców Bieńkówki . Ksiądz proboszcz Jan Bańkowski na polecenie biskupa tarnowskiego Józefa Wojtarowicza w 1842roku założył na probostwie pierwszą szkołę parafialną . W latach 1844 - 45 w parafii na tyfus zmarło 145 osób , a dwa lata później w wyniku głodu i epidemii zmarły aż 603 osoby. W 1873 roku wybuchła epidemia cholery i z tego powodu wydzielono na cmentarzu specjalny kwartał dla grzebania zmarłych na tę chorobę.W 1904 roku proboszcz parafii ksiądz Józef Bylica został mianowany dziekanem lanckorońskim i pełnił tę funkcję aż do swojej śmierci , pozostając równocześnie proboszczem w Bieńkówce. Po śmierci księdza dziekana Józefa Bylicy administratorem , a następnie proboszczem parafii w 1908 roku został ksiądz Walenty Krzanok . Duże ożywienie do parafii wprowadził następca księdza Krzanoka, ksiądz Klemens Niegłos. On to rozpoczął budowę nowej plebanii ( w 1936 r.), założył Stowarzyszenie Katolickie, które wraz z Bractwami i Kółkami Różańcowymi tworzyły Akcję Katolicką, działającą od 1934 roku do wybuchu II wojny światowej. Dla potrzeb Akcji Katolickiej w latach 1936 - 37 wybudował Dom Katolicki. Ksiądz Niegłos przy dużej ofiarności mieszkańców Jachówki wybudował dla nich kościół ( 1937 r.) , który w 1938 roku został konsekrowany . Od tej pory wieś Jachówka , mając własny kościół , odłączyła się od parafii w Bieńkówce , a od 1939 roku rezyduje w niej na stałe ksiądz. Po drugiej wojnie światowej , w czasach ustroju komunistycznego zakazana została wszelka działalność społeczna w parafiach. Nauka religii w latach 1952-57 i 1961 - 1990 została usunięta ze szkół publicznych . W tym czasie dzieci były katechizowane najpierw w kościele , a później po wybudowaniu przez księdza proboszcza Mieczysława Jaworskiego budynku gospodarczego , dzieci mogły się uczyć w dwóch salkach tegoż budynku. Dom Katolicki wobec niemożliwości wykorzystania go do celów religijnych i parafialnych po wojnie został wynajęty Zarządowi Kin w Krakowie i mieściła się w nim sala kinowa, później także kawiarnia z kioskiem Ruchu , świetlica gromadzka i sala do ćwiczeń dla orkiestry dętej , której działalność została wznowiona w 1954 roku pod kierunkiem P.Stanisława Goryla. W 1953 roku parafia liczyła 1946 mieszkańców. W tym czasie została otwarta Szkoła Podstawowa cztero klasowa w Bieńkówce Górnej. Od 1958 roku rozpoczęto elektryfikację wsi , a pierwsze żarówki rozbłysły w 1960 roku.Podłączono również telefon. 5 lipca 1964 roku otwarto pierwszą linię autobusową. Na szczególną uwagę zasługuje rok 1959. Był to rok wizytacji parafii przez księdza biskupa Karola Wojtyłę , późniejszego papieża Jana Pawła II . Udzielił on sakramentu bierzmowania młodzieży i poświęcił nowe dzwony. 14 kwietnia 1966 roku w parafii rozpoczęto uroczyste obchody Tysiąclecia Chrztu Polski . Obchody te były przygotowywane przez 9-cio letnią nowennę i misje parafialne. Zakończyły się nawiedzeniem parafii przez Matkę Bożą Częstochowską w dniach 26 i 27 czerwca 1968 roku. Z powodu zatrzymania obrazu przez władze komunistyczne do parafii dotarły symbolicznie ramy obrazu i świeca . To wydarzenie jeszcze bardziej spotęgowało gorliwość duchową .

W roku 1967oddano do użytku nowy duży budynek szkoły w Bieńkówce dolnej , tzw." tysiąclatkę ". W 1974 roku otwarto połączenie komunikacyjne z Myślenicami, a rok później oddano do użycia nowy budynek , w którym znalazł miejsce Ośrodek Zdrowia.

Następca księdza Jaworskiego ksiądz Józef Boraca przy dużym udziale parafian w latach 1983 - 1986 dokonał gruntownej odnowy kościoła , budynków należących do parafii i cmentarza . Założył w kościele centralne ogrzewanie , ocieplił sufit kościoła , założył boazerię , nowe konfesjonały , podwójne okna z witrażami od wewnątrz , przebudował hełm wieży kościelnej , dzięki czemu wygląd wieży powrócił do stanu pierwotnego, pokrył wieżę blachą miedzianą , położył nowe tynki z tarabony na zewnątrz kościoła oraz chodnik kamienny wokół kościoła.Odtworzył ogrodzenie kościoła , rozbudował budynek z salkami katechetycznymi i wyremontował budynek wikarówki , którą dawniej zamieszkiwał organista. Odnowił również cmentarz , wybudował kaplicę cmentarną z kryptą , bramę cmentarną i ogrodzenie. W 1990 roku stare organy , które wymagały gruntownego i bardzo kosztownego remontu , zostały wymienione na nowe 15-to głosowe.

W 1989r oku oddano do użytku nowy Dom Wiejski . Dzięki temu Dom Katolicki został zwolniony i oprócz sali dla orkiestry dętej , swoje pomieszczenie znalazło poradnictwo rodzinne oraz Grupa Apostolska na spotkania formacyjne.

Od 1990 roku , kiedy to nauczanie religii wróciło do szkół publicznych, oprócz księdza proboszcza katechezę dzieci podjęły także osoby świeckie.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież